Meelezen versus voorlezen

Effect van meelezen op sociaal-emotionele ontwikkeling
Kleuters kunnen complexe emoties zoals verlegenheid en jaloezie beter begrijpen als de volwassene zich meer opstelt als meelezer in plaats van voorlezer. Een gelijkwaardig gesprek over een (prenten)boek met kleuters heeft meer effect op de sociaal-emotionele ontwikkeling. Dit blijkt uit onderzoek van Aletta Kwant.

Taalontwikkeling
Op 10 november promoveert Kwant met haar resultaten aan de Rijksuniversiteit van Groningen. Dat prentenboeken een positief effect hebben op de taalontwikkeling van kleuters was al langer bekend, maar nog niet eerder werd het effect op de sociaal-emotionele ontwikkeling aangetoond.

Uitlokkingsstrategie
Wat vaak gebeurt tijdens het voorlezen, is dat de lezer vragen stelt over het verhaal aan de kinderen, ook wel de uitlokkingsstrategie genoemd. ‘Door zelf lezersreacties te geven plaatst de volwassende zich als medelezer naast de kinderen, wat een gelijkwaardiger gesprek oplevert,' verduidelijkt Kwant. 'De lezersreacties van de volwassene vormen hierbij de eerste aanzet tot een gesprek. Daarna helpen gespreksstimulerende aanwijzingen zoals vervolgvragen de volwassene verder om in gesprek te gaan met de kinderen.'

Complexe emoties versus basisemoties
Voor het onderzoek heeft een panel van experts eerst criteria ontwikkeld waarmee prentenboeken geselecteerd konden worden. Daarna analyseerde Kwant de inhoud van de boeken. Meelezen helpt vooral om complexe emoties te begijpen zoals verlegen, jaloers en schuldig. Basisemoties zoals bang, blij, boos en verdrietig worden ook beter begrepen wanneer de volwassene meelas in plaats van voorlas. Maar deze verschillen waren veel minder groot dan bij complexe emoties. Voor het onderzoek onderzocht Kwant 20 kleutergroepen op 19 verschillende basisscholen. De helft van de groepen volgde het reguliere programma; de andere helft kreeg het speciale voorleesprogramma aangeboden.   

Bronnen: www.kinderopvangtotaal.nl, www.rug.nl

Cuboro

Gekocht op de Kindvakbeurs: Cuboro. Wat mij betreft nu al een aanrader! Het zijn massief houten blokken (5 bij 5 cm) waarmee je, door de blokken te combineren, knikkerbanen kunt bouwen. Het is gemaakt van duurzaam materiaal en daarom ideaal voor intensief gebruik. Cuboro bevordert plezier in experimenteren, de ontwikkeling van het ruimtelijk inzicht, het logisch en creatief denken, de fijne motoriek en het concentratievermogen. Wanneer kinderen samen bouwen, oefenen ze ook nog hun sociale competenties. De knikkers rollen zichtbaar via 'geultjes' of onzichtbaar door tunnels. Omdat Cuboro nogal prijzig is, hebben we eerst het basispakket met één aanvulling (Cuboro-plus) gekocht maar er zijn talloze uitbreidingssets verkrijgbaar. Zo zijn er blokken met dubbele banen, elementen om tunnels van richting te doen veranderen, elementen die voor een 'springeffect' van de knikker zorgen en massieve elementen om op verschillende niveaus te bouwen. Cuboro is geschikt voor kinderen vanaf 6 jaar.

Officiële website: Cuboro

Papier plezier (2)

Deze week zijn we begonnen met het maken van papieren kralen. Met deze kralen kun je natuurlijk prachtige sieraden maken maar als je er een heleboel maakt, kun je er een heel kralengordijn van rijgen! Het maken van de kralen is vrij eenvoudig:

 

 

Je kunt de strookjes om een satéprikker rollen maar de ervaring leert dat het soms lastig is de prikker er naderhand uit te krijgen zonder de kraal te beschadigen.Wij rollen de strookjes om een rietje zodat de kralen daarna makkelijk te rijgen zijn. Het rietje knip je van tevoren net iets smaller af dan het dikste stuk van het strookje, dan zie je er niets van. Wanneer de kralen af zijn, kun je ze lakken (bijvoorbeeld met vernis of blanke nagellak). Je kunt tussen de papieren kralen ook echte kralen of afgeknipte stukjes van rietjes rijgen. Net wat jij het mooist vindt.

 

Quoting kids

"Wie weet wat de hoofdstad van Frankrijk is?"
"Ik! Parijs!"
"Zo, jij bent een slimme meid."
"Nee hoor, mijn moeder had 't antwoord voorgeklapt."

Papier plezier (1)

Vietnamese vrouwen zijn er ongetwijfeld kampioen in: het recyclen van papier. Geïnspireerd door deze vrouwen zijn we op de BSO ook aan de slag gegaan met het hergebruiken van oud papier. De kinderen vinden het niet zo makkelijk omdat het behoorlijk wat precisie en geduld vraagt maar zodra de eerste resultaten zichtbaar worden, krijgen ze er steeds meer plezier in.

   

Voorbeelden uit Vietnam: manden en onderzetters

Het proces van de papierverwerking in Vietnam is wel een beetje anders dan de manier waarop wij werken. Na het vouwen en vastlijmen, worden de papieren stroken door een wringer gehaald zodat ze beter te verwerken zijn. De producten krijgen een mooie vorm door het gebruik van verschillende mallen. Toch lukt het de kinderen om hun eigen gerecyclede schaaltjes en vaasjes te maken. Ze knippen repen papier, rollen deze op en lijmen ze dicht. Dan rollen ze de strookjes om elkaar heen en lijmen ze vast in de gewenste vorm. Het eindproduct kan gelakt worden voor extra stevigheid en glans.

 

 

Voetje voor voetje

De kinderen maken een hele grote poster voor de herfstspeurtocht en gebruiken hun eigen voeten als stempels. Gegiebel en gegil gegarandeerd!

Romantische dingen en cocaïne

Met acht plussers kun je hele interessante gesprekken voeren, al moet je wel de grenzen goed in de gaten houden anders heb je aan het eind van de dag heel wat uit te leggen …

Een fragment van een gesprek met een jongen van 9:

“Juf Wendy, heb jij een vriendje?”

“Mijn vriendje is mijn man want ik ben met hem getrouwd.”

“Oh! Hebben jullie dan al gezoend?”

“Ja natuurlijk, toen de trouwambtenaar zei ‘u mag de bruid kussen’ hebben we dat braaf gedaan.”

“Hihihihi! En eh, hebben jullie ook al dingen gedaan samen?”

“Ja hoor, midget golfen, zwemmen, bergklimmen, monopoly…”

“Neehee, dat bedoel ik niet! Ik bedoel ándere dingen.”

“Wat voor dingen?”

“Ja, nou, eh… romantische dingen?”

“Soms gaan we heel romantisch uit eten.”

“Neehee, dat bedoel ik ook niet! Ik bedoel eh, hebben jullie een apart bed?”

“Wij hebben een héél apart bed! Als je er hard op springt, valt zo de zijkant eraf!”

“Aahhh, Wendyyy, dat bedoel ik niet!”

De jongen had er een kleur van gekregen en zat te giebelen toen er een andere juf binnen kwam. Ze vroeg wat er met hem aan de hand was. Zijn antwoord?

“Juf Wendy maakt me helemaal gek!”

Nadat ik mijn meest onschuldige gezicht opgezet had en uitlegde dat er hier sprake was van een zich vroeg aandienende puberteit, liet ik de jongens hun werkstukken tonen. Ze waren speksteen aan het bewerken en heel ijverig aan het schuren en vijlen. De andere juf vroeg wat het werd. Vol overtuiging kwam het antwoord:

“Wij maken cocaïne! Mogen we een straks een zakje, dan kunnen we het verkopen!”

Tsja, daar zit je dan met de goede gedrag… Tijd voor een hartig pedagogisch woordje!