Revanche tegen de meisjes

J. is een jongen van negen. Een jongen van negen die al een beetje begint te puberen, zo laten zijn soms stoere houding en grootse verhalen blijken. Maar ook een jongen van negen die eigenlijk nog maar een kind is dat gewoon wil spelen. Kortom, een jongen van negen die zich in een hele verwarrende positie bevindt. Een jongen die op het punt staat zijn huidige identiteit los te laten en op zoek is naar een nieuwe versie hiervan.  Ik zie hem continu afwegingen maken. Zal ik meespelen met het verkleedspel van de ene groep of zal ik meelachen met de wat oudere jongens die dit hele spektakel maar kinderachtig vinden? Zal ik vragen wat een Moslim eigenlijk is of zal ik lacherig meegaan in het verhaal van mijn maat die meent dat het iets met slimme mossels te maken heeft? Zal ik bij de meiden gaan zitten om ook een zeepketting te maken of zal ik, zoals de andere jongens, roepen dat het hier naar meisjes stinkt en wegrennen? Steeds weer zie ik zijn twijfel.

Je zult hem maar zijn. Al een beetje groot maar ook nog een beetje klein. Was hij gisteren nog ijverig bezig een ketting te rijgen voor zijn moeder, vandaag is alles wat maar een beetje meisjesachtig is stom, vies en dom. J. is blij dat hij geen meisje is. Hij krijgt pijn in zijn ogen van al dat roze, wordt doof van het gegiechel en snapt niet wat er zo leuk is aan de hele middag een paard kammen. Een vrouw zijn lijkt hem zo mogelijk nog verschrikkelijker. Dan moet je kinderen krijgen (met de kans dat het een meisje wordt…) en altijd poetsen en opruimen. Ja, J. is oprecht blij dat hij een jongen is.

Nadat ik zijn verhaal heb aangehoord ga ik, zoals het een vrouw betaamt, de vaatwasser inruimen. Als ik terug kom, zit hij nog altijd aan tafel. Ellebogen op tafel, hoofd rustend op zijn vuisten, een lichaam dat al ietwat slungelig is hangt op een stoel. “Zo jongen” zeg ik tegen hem “wat wil je gaan doen?”. J. haalt zijn schouders op. Hij weet het niet. Hij verveelt zich. Hij heeft niets te doen. S. die van dezelfde leeftijd is en naast hem zit, lijkt dezelfde mening toegedaan. Voor de grap opper ik dat ze zich nuttig kunnen maken door alle ramen in het pand te wassen. Ik verwacht natuurlijk een luid protest aangezien dit in J.’s optiek wel een vrouwenklus moet zijn. Tegen al mijn verwachtingen in springen de jongens op en roepen heel hard “Ja! Mag dat echt?!”.

Ik haal een emmer, spons, zeem en trekker. J. vult de emmer met warm water en ik laat hem er wat schoonmaakazijn in gieten. Na een korte instructie verdelen ze de taken en gaan ze aan de slag. Ik voorspel dat ze het binnen tien minuten voor gezien houden of dat deze activiteit  binnen tien minuten uitloopt op een waterballet. Weer krijg ik geen gelijk. Na een half uur zijn alle ramen in de acht-plusruimte streeploos schoon. Er ligt geen druppel water op de vloer. De jongens werken samen alsof ze al jaren niets anders doen. Stralend kijken ze me aan. “Hoe vind je het juf? Ziet er goed uit he?”. Ik voel me een beetje schuldig dat ik er zo weinig vertrouwen in had en hoop dat mijn vooroordeel hen volledig is ontgaan. Ik complimenteer hen met hun uitstekende werk en vind het goed dat ze de rest van de ramen ook wassen. Twee oudere jongens bekijken het tafereel en beginnen te lachen. “Hahaha, meisjes!” roepen ze. J. en S. gaan echter onverstoorbaar door met hun missie.

Anderhalf uur later blinken de ruiten als nooit tevoren. Ik deel nog meer complimenten uit en laat ook de andere leidsters hun werk bewonderen. J. glimt bijna net zoals de ramen.

“Dat hebben jullie echt fantastisch gedaan” zeg ik. “Ja he” antwoordt J. zichtbaar tevreden en zonder enige twijfel “zo goed kan zelfs een meisje het niet!”

Zeepkettingen maken

Zeep fijn raspen

Vloeibare zeep toevoegen en eventueel glitters en/of kleurstof

Kneden

Balletje rollen

Met een vormpje een zeepje drukken uit de platgedrukte bal

Een gaatje prikken, draad of lint aan je zeepje knopen, versieren met kralen en lint.

En het ruikt nu heeeeerlijk op de BSO :)

Lava-lamp-experiment (3)

Je kunt in plaats van een bruistablet ook zout gebruiken, eens zien wat er dan gebeurt.

Het bruist minder hard maar je ziet nu de bubbels ontstaan op de bodem.

De bubbels ploppen een voor een omhoog tussen het gebruis door.

Dat klinkt als... prik!

Verschillende kleuren bij elkaar.

Helemaal gebiologeerd... net zo lang kijken tot het uitgeborreld is.

Dit is echt een mooie kleur!

Lava-lamp-experiment (2)

Whoa! Een orkaan!

Voordat de bruistablet erbij gaat ziet het er ook al heel mooi uit.

De bruistablet net in de pot gegooid...

Nog een orkaan! En groene bubbels!

De kinderen kijken hun ogen uit en vinden het een vet experiment.

Lava-lamp-experiment (1)

Eerst water in de pot, dan olie. Met de lamp erbij kun je goed zien wat er gebeurt.

De olie drijft op het water. De kleurstof zakt door de olie heen en blijft op het water liggen. Dit komt doordat de olie een dun laagje om de druppels kleurstof gevormd heeft.

Nu een bruistablet erbij.

Eerst zakt de bruistablet naar de bodem en daar begint het heel hard te borrelen.

Als je de lamp tegen de onderkant van de fles houdt lijkt het net een lava-lamp!

Met de lamp erbij het experiment volgen, er gebeurt van alles in de fles!

Superheldenogen

Een hele simpele manier om de toch al zo levendige fantasie van kleuters aan te wakkeren: zeg kinderen dat ze superheldenogen hebben en vraag hen dan wat ze allemaal zien met die ogen. De antwoorden die je dan krijgt... geweldig creatief! Ineens kunnen ze dwars door stenen muren heen kijken en precies vertellen wat er daar achter gaande is. Ze kunnen ook heel ver kijken, naar mars bijvoorbeeld. Ze kunnen om hoeken kijken. En ze kunnen in mijn hoofd kijken.

"Jij gaat ons nu koekjes geven hè juf? Dat zie ik in jouw hoofd!"

Zoutwaterverf

Nadat de kinderen vorige week geschilderd hebben met zand is het tijd om een nieuw ingrediënt te proberen: zout. We gaan voorspellen, proberen en observeren. Hoe gedraagt zout zich in water? Hetzelfde als zand? En hoe gedraagt het zich in waterverf? De kinderen worden het er al snel over eens dat de zoutkorreltjes 'dun' worden in water. Ze leren een nieuw woord: oplossen. Niet als in een raadsel of puzzel oplossen, maar als een vaste stof die opgaat in een vloeibare substantie. Wonderlijk!

Tijdens het experimenteren ontstaat er een mooi gesprek aan tafel:

"Zeewater is ook zout."
"Dus eigenlijk maken we gekleurd-zeewater-kunst!" 
"Wie doet eigenlijk het zout in de zee?"
"Ik vind dat vies. Ik wou dat iemand suiker in de zee had gedaan!"

De kinderen ontdekten dat het zout beter oploste als ze 'lekker nat' verfden. Ze ontdekten ook dat als je even wacht en goed kijkt, de korreltjes langzaam in druppeltjes veranderden. Maar als je er vervolgens met een kwast overheen gaat 'verpest je het' dus bedachten de kinderen andere manieren om de verf over het papier te verdelen. Ze druppelden de verf op het blad, hielden het blad scheef en bliezen met rietjes naar de druppels. Dat leverde prachtige effecten op.