Lava-lamp-experiment (1)

Eerst water in de pot, dan olie. Met de lamp erbij kun je goed zien wat er gebeurt.

De olie drijft op het water. De kleurstof zakt door de olie heen en blijft op het water liggen. Dit komt doordat de olie een dun laagje om de druppels kleurstof gevormd heeft.

Nu een bruistablet erbij.

Eerst zakt de bruistablet naar de bodem en daar begint het heel hard te borrelen.

Als je de lamp tegen de onderkant van de fles houdt lijkt het net een lava-lamp!

Met de lamp erbij het experiment volgen, er gebeurt van alles in de fles!

Superheldenogen

Een hele simpele manier om de toch al zo levendige fantasie van kleuters aan te wakkeren: zeg kinderen dat ze superheldenogen hebben en vraag hen dan wat ze allemaal zien met die ogen. De antwoorden die je dan krijgt... geweldig creatief! Ineens kunnen ze dwars door stenen muren heen kijken en precies vertellen wat er daar achter gaande is. Ze kunnen ook heel ver kijken, naar mars bijvoorbeeld. Ze kunnen om hoeken kijken. En ze kunnen in mijn hoofd kijken.

"Jij gaat ons nu koekjes geven hè juf? Dat zie ik in jouw hoofd!"

Zoutwaterverf

Nadat de kinderen vorige week geschilderd hebben met zand is het tijd om een nieuw ingrediënt te proberen: zout. We gaan voorspellen, proberen en observeren. Hoe gedraagt zout zich in water? Hetzelfde als zand? En hoe gedraagt het zich in waterverf? De kinderen worden het er al snel over eens dat de zoutkorreltjes 'dun' worden in water. Ze leren een nieuw woord: oplossen. Niet als in een raadsel of puzzel oplossen, maar als een vaste stof die opgaat in een vloeibare substantie. Wonderlijk!

Tijdens het experimenteren ontstaat er een mooi gesprek aan tafel:

"Zeewater is ook zout."
"Dus eigenlijk maken we gekleurd-zeewater-kunst!" 
"Wie doet eigenlijk het zout in de zee?"
"Ik vind dat vies. Ik wou dat iemand suiker in de zee had gedaan!"

De kinderen ontdekten dat het zout beter oploste als ze 'lekker nat' verfden. Ze ontdekten ook dat als je even wacht en goed kijkt, de korreltjes langzaam in druppeltjes veranderden. Maar als je er vervolgens met een kwast overheen gaat 'verpest je het' dus bedachten de kinderen andere manieren om de verf over het papier te verdelen. Ze druppelden de verf op het blad, hielden het blad scheef en bliezen met rietjes naar de druppels. Dat leverde prachtige effecten op.

Stop bezuiniging kinderopvang!

GroenLinks roept ouders (en andere belanghebbenden) op het kabinet te laten weten dat er niet nog meer bezuinigd kan worden op kinderopvang. Onder het motto: Bezuinig kinderopvang niet kapot, kabinet! trapt Tweede Kamerlid Ineke van Gent donderdag een digitale ansichtkaartenactie af. Met een kaartje naar het Catshuis kunnen ouders laten weten dat bezuinigingen op de kinderopvang moeten stoppen, genoeg is genoeg. Ook als je geen GroenLinks-stemmer bent, kun je een signaal afgeven aan het kabinet.

Teken het kaartje hier: bezuinig de kinderopvang niet kapot!

Quoting Kids

C. vond dat het wel heel erg lang duurde voordat zij de pot chocoladepasta kreeg. J. (die druk pasta aan het smeren was) antwoordde hierop:

"Ja, dat komt, ik heb ook een heeeele lange cracker!"

Quoting Kids

Een collega zei vandaag per ongeluk iets te hard

"volgens mij wordt het vandaag een héle lange dag", 

waarop een van de kleine wijsneuzen antwoordde:

"elke dag is even lang hoor".

Experimenteren met magneten

Ik durf te wedden dat er meer vrouwelijke pm'ers zijn die enigszins terughoudend tegenover technische activiteiten staan. Wat weten wij daar nou helemaal vanaf? Onze emancipatie houdt over het algemeen wel zo'n beetje op wanneer de oven het begeeft of de fietsband lek is. Tragisch maar waar.

Jammer, want kinderen vinden het nu juist zo leuk om te experimenteren. Vooral jongens vinden hierin een grote uitdaging. Denk je dat zij weten hoe alles werkt en in elkaar zit? Welnee! Maar dat is nu juist zo leuk: proberen, onderzoeken, ontdekken, leren. Misschien is het tijd dat wij vrouwen ons gewoon ook eens aan dit proces onderwerpen.

Ik heb het geprobeerd met een activiteit over magnetisme en het viel reuze mee. Het leukste was misschien nog wel dat ik volledig mee kon gaan in de ervaring van de kinderen. We begonnen allemaal blanco aan het project en ik merkte dat ik het heel fijn vond om het niet bij voorbaat allemaal (beter) te weten. Het feit dat ik er zogezegd onwetend aan begon, zorgde ervoor dat ik veel betere vragen kon stellen om de kinderen te stimuleren door te experimenteren. Steeds wanneer er iets verrassends gebeurde, vroegen we ons nieuwe dingen af en probeerden we nieuwe dingen uit.

Voor de activiteit heb ik gebruik gemaakt van Ein-O Magnetica; een techniekdoos rond het thema magnetisme met allerlei materialen en een boekje waarin opdrachten en achtergrondinformatie staan. Met deze doos als basis kun je de kinderen de activiteit gemakkelijk laten uitbouwen. Ze zijn vindingrijk genoeg. Zo vroegen ze zich af wat er in de omgeving allemaal magnetisch was, hoe sterk de magneten waren en of je iets dat aan een magneet blijft plakken ook zelf magnetisch kunt maken.

 

 

We zijn er een hele middag zoet mee geweest en de kinderen waren zó enthousiast dat we de volgende Ein-O-dozen al klaar hebben staan: optica en mechanica. Dat ik daar de ballen verstand van heb, baart me niet langer zorgen. Ik heb weer een stukje van het kind in mezelf teruggevonden en herontdekt hoe leuk het is om samen te ontdekken en leren. Vrouwen, staakt  het vrezen: a-technisch zijn heeft zo zijn voordelen.